سلام
گود ایوینینگ
اول اینکه نمیدونم تا حالا واستون پیش اومده یا نه
ولی وقتی واس دیگران محتوای جنسی میفرستی
حالا اونی که واسش میفرستی هیچی
تجاوز به حریم خصوصی دیگران هیچی
ولی جدی یه فکری به حال خودت بکن
باور کن این مرض خیلی رو زندگیت تاثیر میذاره
شاید خودت متوجهش نیستی چون خیلی آروم و بیصدا همه زندگیتو دربرمیگیره
کلا سکس و روابط جنسی و پرداختن به مسائل مربوط بهش خوبه
ولی به اندازه و حداقل با کسی که اونم دلش میخواد
بهرحال بیشتر مواظب روح باارزشی باش که صاحبشی
چون همین روحو اگه همینجوری بخوای اداده کنی به چنان ذلتی دچار میشی که خودتو گم میکنی
این از این
و
درس و کار و بار اِی بدک پیش نرفته
و در مورد پروژه ماموریت
وارد فاز دو خواهیم شد
استوری های بیشتر و زیباتر
از بابت عنوان
نمیدونم والا
علاقه عجیبی دارم با حروف یه زبان دیگه ، به یه زبان دیگه بنویسم 
بچه هااااا استوریه رو گذاشتم
وای چقد بچه م
بابا تو دیگه بزرگ شدی
همه رم هاید کردم جز خودش
اصلا عکس خودمم نیس یه استوری از وضعیت خودم گذاشتم
و سعی کردم اصلا خودسانسوری نکنم
هر چی که حس میکنم اوکیه بذارم
امتحانمم سه فصلی بود
۷۵ درصد فصل سومش موند
حالا امیدوارم فردا بتونم تموم کنم و یکمم از امتحان دوم بخونم که ۱۳و بتونم با خیال راحت برم بیرون
برو تو کوچه تون فحش بده
به من فحش نده عنتر
اینجا مکان امن منه و هر چی دلم بخواد مینویسم
کاش میشد یه سریارو بلاک کرد
راستش واسم سخته برگردم به درس
هیچوقت تو زندگیم انقد مقاومت نکردم در برابر درس خوندن
فک کنم میترسم
از فشردگی یک ماه آینده و اینکه ۶_۷ تا امتحان سنگین دارم واس همین شروع نمیکنم
وگرنه اینهمه سستی دلیلی نداره
از چنلی که سریال میذاشتم لفت دادم چون نمیتونستم ازش دل بکنم
و دیگه بن شدم و نمیتونم دوباره جوین شم
بنظرم امروزو برم امتحان شنبه رو تموم کنم که از این ترس خلاص شم
شب میام میگم چقد خوندم
یه خانوم دکتری رو پیدا کردم که تو آلمان رزیدنته
بعد یکم تو پیجش وول خوردم دیدم عه
علایق مشترک داریم
میگف آرزوم بود برم کُره
منم خوشم میاد از فیلمای کره ای ولی راستش آرزو ندارم برم یا مثلا برم کنسرت خواننده ها و آیدلارو ببینم
شاید وقتی ۱۸ تا ۲۰ سالم بود همچین آرزویی داشتم
ولی این خانم دکتره میگف من همچنان دوس داشتم تا اینکه جامه ی عمل پوشانده بود و رفته بود کره و کنسرتم رفته بود
بعد خیلی خورده بود تو ذوقش
حقیقتش من خیلی وقت پیش خورد تو ذوقم وقتی داشتم سریالارو میدیدم نگاه و تمرکزم از نقشای اصلی رف رو مردم معمولی و خودمو اونجا تصور کردم
میگف مردم واقعا اونقد خوشگل و بوجی و موجی نیستن
و اتفاقا پوستشون خیلیم خرابه
تازه یه نوشیدنی معروفم هس کی دراما بازا میدونن چی میگم
یه دونه از اونام خریده بود میگف شیرموزه
بعد میگف دوستم میگه کاله خودمون خوشمزه تره
خوشحالم که تو ۲۰ _۲۱ سالگی به اون دید واقعی رسیدم و حس خوبی بهم داد
ولی خب سریال دیدن که گناه نیس، همچنان میبینیم ولی بدون حسرت
کلا از اینکه دید واقع گرایانه م خیلی شفافه خوشم میاد و باعث میشه حسرت خوردنم زیاد طول نکشه چون ناخودآگاه شروع میکنم به تجزیه و تحلیل
فقط نمیدونم این دیدم چرا واس پزشکی کار نکرد
البته دلیلشو میدونم ولی تا به ازش نگذرم نمیتونم بگمش
هیچ جا نمیتونم بگم
حتی اینجا که در ناشناس ترین خودم و درنتیجه واقعی ترین حالت ممکن خودمم