لحظه ای به قدمت ۱۰ سال

کاش هیچوقت تو دانشگاه تنها نشم

چون وقتی تنها میشم تو خیلی پررنگ میشی 

همش تصورت میکنم روزایی رو که اینجا بودی 

تصور میکنم تمام عکسایی که اون موقع میذاشتی رو تو نقاط مختلف دانشکده 

دلم برات تنگ میشه

اگه زمانای قدیم بود که کلا گوشی و مدیا نبود خیلی بهتر میشد 

چون با تکرار این اتفاق ممکنه دلم بخواد حالتو بپرسم و این خطرناکه 

و بدتر اینکه با حس کردن اینکه احساسی که بهت داشتم زنده شه واقعا نمیتونم کنار بیام 

حتی ممکنه همین الان بهت پیام بدم و حالتو بپرسم

بپرسم که گذر این سالها چه به روزت آورده 

بپرسم حالت خوبه 

بپرسم خوشحالی 

بپرسم میخوای با کسی درد دل کنی 

بپرسم چقدر غصه خوردی 

بگم همیشه میتونی رو من حساب کنی

بگم با نبودنت و نداشتنت کنار اومدم و زندگی کردم

بگم تو هیچوقت فراموش نشدی

بگم قلب من هرگز اشتباه نمیکنه و وقتی فراموش نشدی یعنی هنوز نقطه پایان نرسیده 

بگم چقدر غصه خوردم

بگم چقدر منتظر موندم

......

اوژنی تمومی نداری

دارم از خستگی شرحه شرحه میشم 

وایی 

نمیدونم با اینهمه درسی که رو سرم ریخته ترجمه کردنم چی بود 

بنظرم تا اخر امشب ترجمه کار کنم

صبح زود بیدار شم درس بخونم 

کلاس اولو بپیچونم

بعد برسم به سرویس برم کلاسای عملی و بین کلاسام بخونم 

و برگشتمم همچنان بخونم 

سه شنبه رم که پیچش داریم 

یه چیز باحال خوندم 

گوش کنین

میگه 

وقتی طرفت بنظر میاد بهت شک کرده پس یعنی تو یه فازین 

چون توام شک کردی که شک کرده 

پس یه فرکانس دارین و احتمال اینکه اون ۵۰ درصده مطابقت داشته باشه هست 

یعنی تو شک کنی ازش خوشت میاد 

اونم شک کنه به این 

احتمال اینکه ازت خوشش بیاد هست 

به اعتماد به نفس بعضیا حسودیم میشه واقعا 

بعد شما یه تیکه از اون رمانه رو ببین

میگه 

با کاری که کردم هنوزم دوسم داری 

اونم میگه تو هیچ کاری نکردی 

متاسفانه دوس نداشتن تو دلیل نمیشه  من دوسِت نداشته باشم 

حالا شما نقل به مضمون در نظر بگیر جزئیاتو یادم نیس و واقعا وقت ندارم برم بگردم کپی کنم اینجا 

۲ هزار صفحه س 

من نمیدونم چرا مَردا گند که میزنن صداشو درنمیارن تااااا بعد که یه روز میبینن همه چی آورمه بگن راجع بهش

خب لال بمیر 

تو که گندو بالا آوردی برا چی داری میگی که اعصاب بقیه رو خراب کنی 

در ضمن هر گند و حماقتی که میزنی عمرا فراموش نمیشه 

گنده گویی کنی بریم یه جایی ببینم عین موش تو سوراخ با ترس و لرز حرف میزنی میفهمم اغراق کردی و دروغ گفتی 

با هر گندی از خاطراتت که تعریف میکنی یه بخشی تو ذهنم شکل میگیره که خیلی خلی 

و نهایتا میشه اینکع 

نه میتونم بهت اعتماد کنم

نه رو حرفات حساب کنم 

نه به اینکه حمایتی از طرفت ببینم امیدوار باشم

خلاصه بگم بهت

هستی 

ولی نیستی 

هیچی نیستی 

فقط چون باید باشی هستی 

همه مردام همینن

مگر اینکه عاشق زنشون باشن

که اونم خب...

۱ در میلیون 

یه مقدار بیان کردنش سخته اما متوجه چیزی شدم 

من به یک فضای تاریک و خلاء سقوط میکنم وقتی متوجه میشم اونقدر که باید، خودمو دوس ندارم و به خودم اعتماد ندارم 

الان خیلی بهتر شدم و سعی میکنم خودمو دوس داشته باشم

سعی میکنم هر انچه که اعتماد به نفسمو کم میکنه از بین ببرم تا اونجوری که دوس دارم بنظر بیام ، بنظر بیام 

و حالا وقتشه که به خودم اعتماد کنم 

و میخوام مبارزه رو شروع کنم

من کسی بودم که همیشه معتقد بود کسی که مبارزه رو شروع نمیکنه از شکست میترسه 

و حالا خودم دقیقا تو این شرایطم

حتی اگه شکست بخورم میخوام مبارزه رو شروع کنم

معلومه که زندگی یه قماره 

۵۰ ۵۰

یا میبری 

یا میبازی 

احتمالا به زودی شاهد اپدیت هایی از درس خوندنم خواهید بود 

همونی که سال کنکور بود 

ببینم چقد زورم میرسه 

امتحان امروز (پاتو)

بخاطر فلاکتی که واس امتحان امروز کشیدم همین امروز شروع کردم به درس خوندن

سر جلسه دو تا سوالو شک داشتم برگه یکی از پسرارو دیدم که خیلی بی حاشیه س و همیشه م جواب میده 

گفتم بذا به این اعتماد کنم 

هر دو تا سوالی که زده بودم و درست بودو پاک کردم و از رو اون زدم 

هر دو تاشم غلط زده بی ناموس

همیشه از عدم اعتماد به خودم ضربه میخورم 

بابا لامصب تو چیت از بقیه کمتره 

به خودت اعتماد کن 

شعور داشته باش 

بارم هر سوال چقد بود؟

یککککک و بیست و پنج صدم نمره

امتحان ترمم بود

تا من باشم دیگه از این غلطا نکنم 

خدا ازت نگذره س.پ 

منم بدبختم کردی 

تقریبا مطمئنم باز نمره م از دوستام کمتر میشه همشم بخاطر این پسره ی بیشعور شد 

البتع تقصیر خودمه که اعتمادم به دیگران بیشتره تا خودم

تا کی میخوام اینجوری باشم؟

نمیدونگ واقعا 

بسه دیگه 

از سری امتحان های دهن سرویس کن: پاتولوژی